Sveinbjorn Thordarson's Website

Ég var að enda við að fá tilboð frá Edinborgarháskóla upp á 12 þúsund pund á ári í þrjú ár. Þetta eru auðvitað frábærar fréttir og þetta þýðir að ég verð í Edinborg næstu þrjú ár í stað þess að koma heim. Ég ætla að detta vandlega í það í kvöld...

Fiat justitia, et pereat mundus.

Af hverju heitir íslenskt Scrabble ekki 'skrafl'?

It's funny because it's true.

Ég er sannfærður um að ég hafi fundið fyrirmyndina eða innblásturinn fyrir Fry and Laurie Language skettsjinn -- nefnilega, þetta hér viðtal við John Searle.

Hér er brot úr viðtali við Bertrand Russell, 87 ára gamlan, um reykingar.

Karlinn vill meina að reykingarnar hafi hreinlega bjargað lífi sínu.

Hahaha!

Lothian lögreglan fann bakpokann minn og fartölvuna und alles. Fortuna optima.

Er allt til á netinu?

Commentin eru líka góð. Þetta er svaka debat.

I should liken Kant to a man at a ball, who all evening has been carrying on a love affair with a masked beauty in the vain hope of making a conquest, when at last she throws off her mask and reveals herself to be his wife. -- Schopenhauer

Í frásögn Schopenhauers þá er eiginkonan kristni.

Fyllti út lögregluskýrslu í dag og keypti mér nýja fartölvu. Þetta var ekki svo hrikalegt -- 1200 pund með stúdentaafslætti fyrir ódýrustu MacBook Pro vélina, sem er í grófum dráttum eins og gamla vélin mín nema með stærri hörðum diski. Síðan fæ ég væntanlega vaskinn endurgreiddan þegar ég fer heim.

Hins vegar mun ég nú þurfa að venjast evrópsku lyklaborð -- með litlum Shift takka og hærri Return takka. Síðan er helvítið auðvitað með breskri kló.

Annars verð ég að bæta því við að Time Machine er argasta snilld. Það var í alla staði einfalt og sársaukalaust að restore-a allt kerfið mitt frá nýjasta afriti. Ég var kominn með gamla vinnu-umhverfið mitt í fúll svíng minna en klukkutíma eftir að ég kom heim með maskínuna.

Bakpokanum mínum með fartölvunni minni var stolið í gær og ég er núna tölvulaus. Tölvuleysið er það hrikalegasta sem hefur komið fyrir mig í langan tíma. Mér líður eins og Samson án hársins. Ef tryggingarnar bæta þetta ekki þá setur þetta mig aftur um 200 þúsund krónur -- og það eru 200 þúsund krónur sem ég hef engan veginn ráð á að missa.

Lán í óláni þá gerði ég afrit með Time Machine í gærmorgun, þannig að ég missi allavega ekki gögnin mín. Það hefði verið ómælanlega hrikalegt að missa mastersritgerðina. Þetta setur mig þó aftur um 2 daga af vinnu.

Ég sé nú mikið eftir því að hafa ekki sett Firmware Password á vélina. Mig hryllir við tilhugsunina að einhver sé að njóta fallegu Mac Book Pro tölvunnar mínnar og gramsa í gögnunum mínum.

Ekki hjálpar að það voru tvær bókasafnsbækur í bakpokanum mínum sem ég mun væntanlega þurfa að bæta safninu. Það sem verra er, þá voru þetta bækur sem eru mikilvægar fyrir mig við að vinna að mastersritgerðinni. Það á eftir að vera erfitt að grafa upp önnur eintök.

Ég vona að skíthællinn sem stal bakpokanum mínum fái krabbamein og deyji kvalarfullum, einmanalegum dauðdaga.

Var að lesa þessa grein á mbl.is og varð hugsað til þess hversu frábærlega viðeigandi það sé að það sé til ógnarlegur hryðjuverkamaður sem heitir Chaos.

Var að rekast á gamalt BBC viðtal við breska heimspekinginn Alfred Ayer um rökfræðilega raunhyggju, heimspekistefnuna sem dómíneraði fyrri hluta 20. aldarinnar. Þetta er alveg frábært stöff. Ayer situr þarna og keðjureykir og talar um heimspeki með posh Oxford-hreimnum sínum. Fyndið, ákveðnir taktar hjá honum minna mig á hann Þorstein Gylfason heitinn.

1. hluti af Ayer viðtalinu
2. hluti af Ayer viðtalinu
3. hluti af Ayer viðtalinu
4. hluti af Ayer viðtalinu

Þetta er úr gamalli seríu af þáttum með Bryan Magee þar sem hann talar við fræga heimspekinga. Alveg fáránlega intellectual sjónvarpsefni. Synd að það er ekki meira af þessu framleitt í dag. Heimur versnandi fer.

Uppfærsla: Hlekkir yfir á helling af þessum Bryan Magee viðtölum á þessari síðu. Þetta er allt úr BBC þáttaröð sem hét "Men of Ideas", frá 1978.

Það er komið á hreint: ég tek lestina suður til Lundúna 24. ágúst næstkomandi, og flýg síðan þaðan heim á Skerið þann 29.

Góðir dagar framundan: Naldó og Ala í heimsókn hérna í Edinborg, og síðan Tom Waits tónleikar á mánudaginn.

Glöggir lesendur hafa e.t.v. orðið varir við ást mína á franskri pómó heimspeki. Vek því athygli á þessum brilliant xkcd brandara.

Flash video (.flv) er eitt af stóru nýjungunum á netinu undanfarin ár, og nú er hægt að nálgast alls konar efni á YouTube, Google Video o.fl. stöðum. Það er hins vegar pirrandi að horfa á vídeó í vafranum sínum -- sérstaklega lengra myndefni -- og oft vill maður geyma klippur til áhorfs síðar. Ég held að ég hafi dottið inn á mjög góða aðferð til þess að gera þetta í Mac OS X.

Skref 1: Sækja og setja inn SafariStand

SafariStand er plug-in fyrir Safari sem bætir við alls konar gagnlegum fídusum, þ.m.t. að láta 'target _blank' glugga opnast í nýjum tab, fjarlægja metaláferð, skoða HTTP headera o.fl. Ofan á allt þetta er nýjasta SafariStand með "Download FLV" fídus:

Með þetta í gangi er hægt að Cmd-smella á embedded Flash vídeó og hala því niður sem flv skjali.

Skref 2: Sækja VLC 0.9

Nýjasti VLC, útgáfa 8.6, styður afspilun FLV en er með mjög gloppóttan stuðning -- leyfir manni t.d. ekki að hoppa milli staða í vídeói, og gefur upp fullt af villuboðum.

Hins vegar er mjög góður stuðningur í allra, allra nýjustu útgáfunni, 0.9, sem hægt er að sækja hér.

Þetta SafariStand/VLC kombó er að reynast mér dúndurvel. Mæli með þessu.

Ég var að skoða nýja uppfærða vef Háskóla Íslands, og ég verð að segja að mér finnst þetta alveg einstaklega smekklegur og flottur vefur í alla staði.

Vil vekja athygli á BBC heimildamynd sem heitir The Trap. Myndin fjallar um hugmyndafræðilega þróun á 20. öld, og snertir inn á leikjafræði, kalda stríðið, nýfrjálshyggjustefnu Reagans og Thatchers, og frelsishugtök Isaiah Berlins. Óvenjulega intellectually órienterað sjónvarpsefni. Ég var mjög hrifinn...

Fyrsti hluti hér

Hinir hlutarnir ættu að vera í related links.

Ef eitthvað sýnir að höfundaréttarlöggjöf er komin út í algjöra helvítis vitleysu þá er það þessi grein..

Athyglisvert að sjá niðurstöðurnar ef maður leitar að "Wanker" á IMDB.

Myndir frá Mars af vefsíðu NASA, teknar af Phoenix próbinum. Þetta lítur út eins og landslagið á Íslandi.

Fyrir þá sem hafa ekki þegar frétt af því, þá er ég að flytja aftur heim á Skerið næstkomandi ágúst. Mér þótti styrkurinn sem mér bauðst hérna í Edinborg ekki nógu góður, og ég ætla að láta reyna á þetta aftur fyrir þarnæsta skólaár og sjá hvort þessir Bretar geti ekki pungað út einhverju betra.

Ég var fyrir slysni að finna smá easter egg í Mac OS X. Það vill svo til að í eitt af private code library-unum sem fylgja með Mac OS X innihalda eftirfarandi icon:

Þetta er er x-ray af heilanum í honum Home Simpson. Greinilega djókur þarna á ferð hjá forriturum hjá Apple.

Iconið má finna á eftirfarandi slóð:

Frábært verk eftir Schubert. Mjög einfalt en mjög 'subtle'.

Var að pikka þetta upp á píanó í dag. Nóturnar fyrir þetta eru hérna...

Helvíterettasnalegt

Ég trúi því ekki að það eigi að breyta opnunartíma Ölstofunnar út af þessum vælukjóum. Þetta fólk getur tekið sinn "stjórnarskrárvarða rétt til friðhelgi einkalífs og heimilis" og troðið honum þar sem sólin ei skín. Hvað með rétt fólks til þess að drekka sinn bjór og reykja sínar sígarettur í friði frá fjölskylduvænum millistéttarpúrítanisma á þessum eina stað í borginni?

Versti hávaðinn í miðbænum takmarkast að mestu leyti við Laugarveginn og rétt inn í göturnar út frá honum. Einhvers staðar verða nú menn að fá að skemmta sér. Þess utan er mikið af þessari hávaðamengun út af nasistalögunum um reykingar sem fóru í gegn í fyrra. Annað hvort fær fólk að reykja inni eða það reykir úti og er þ.a.l. með hávaða þar. Það er ekki hægt að banna fólki að gera allt sem stangast á við siðprúða heilbrigðisóríenteraða bourgeois orþódoxíu, hversu mikið sem sumum virðist langa til þess.

Hvað húsnæði miðsvæðis snertir, þá er til nóg af fínu húsnæði 75-100 metra frá Laugarveginum þar sem menn geta fengið svefnfrið og samt notið góðs af því að búa í miðbænum. Þeir sem eiga húsnæði á aðal djammsvæðinu geta nú bara sjálfum sér um kennt. Hlutirnir hafa verið svona í mörg ár og þetta fólk hefur væntanlega vitað að hverju það gekk þegar það keypti á sínum tíma.

Sé fólk ósátt, þá er það í þeirri öfundsverðu stöðu að geta selt húsnæðið á morðfjár -- það eru margir mjög spenntir fyrir því að búa þarna, hávaði eður ei. Þessir ósáttu eigendur ættu bara að selja fyrir vænan skilding, kaupa sér einbýlishús í Grafarvoginum og nota mismuninn í að borga undir sig sex mánaða dvöl á hvíldarheimili fyrir aldraða.

Ég var að horfa á Stanley Kubrick myndina Barry Lyndon í fyrsta skiptið í dag. Þessi mynd er meistarastykki, -- besta kvikmynd sem ég hef séð í langan tíma. Ég veit ekki hvað fólk er að væla yfir því að hún sé langdregin. Skemmti mér konunglega gegnum allar 3 klst.

Tónlistin í myndinni er einnig ógleymanleg, og er auðvitað klassísk 18du aldar tónlist. Smá dæmi, virkilega frábært píanóverk eftir Schubert.

Nýjar rannsóknir á hvers konar karlmönnum gengur best að ná sér í kvenfólk:

American psychologists claim to have found the recipe for a prolific sex life, at least for men: a trio of personality flaws that makes them slightly evil. Surveys of the sex lives and personalities of more than 35,000 people reveal what researchers call a "dark triad" of personality traits that curiously appear to boost men's success with the opposite sex."

...

Those who had more partners, and more short-term relationships, scored higher on the dark triad. They are narcissistic self-obsession, thrill-seeking and callous psychopathy, and Machiavellian exploitation and deceitfulness. "They may represent a successful evolutionary strategy," Jonason told New Scientist

In other news, "Scientists discover that the sky is indeed blue."

Nú er ég mikill tölvunörd, en ég verð að játa að mér svelgdist á þegar ég las eftirfarandi paragraf:

SquirrelFish is a register-based, direct-threaded, high-level bytecode engine, with a sliding register window calling convention, lazily generating bytecodes from a syntax tree using a simple one-pass compiler with built-in copy propagation.

Þetta er mögulega eins og mikið af tölvunarfræðinördisma og ég hef séð í nokkurri kóherent setningu.

Ég stend við það að þetta hljóti að vera besti brandari allra tíma.

Athyglisverð grein um höfundarétt eftir gaurinn sem rekur The Pirate Bay torrent síðuna.

The real dispute, once again, is not between proponents and opponents of copyright as a whole. It is between believers and non-believers. Believers in copyright keep dreaming about building a digital simulation of a 20th-century copyright economy, based on scarcity and with distinct limits between broadcasting and unit sales.

...

Creative practices, with some exceptions, thrive in economies where digital abundance is connected to scarce qualities in space and time. But there can never be a question of finding one universal business model for a world without copyright. The more urgent question regards what price we will have to pay for upholding the phantasm of universal copyright.

Þetta hér er gjörsamlega absúrd fréttamennska.

Var að sækja nýja Safari 4.0 Developer Preview-ið. Hægt að fá það í torrent gegnum PirateBay eða með því að logga sig inn í Apple Developer Connection account.

Þessi nýji Safari er alveg svakalega hraður. Maður finnur samstundis fyrir muninum, jafnvel á hrikalegu þráðlausu nettengingunni sem ég stel frá nágranna mínum hinu megin við götuna. Já, Safari er klárlega orðinn hraðasti vafrinn á markaðinum.

Annar fídus sem er alveg ótrúlega gagnlegur og sniðugur fyrir vefforritara eins og mig er nýji Web Inspectorinn. Hann er frábær fyrir alls kyns díagnostík og getur gefið manni yfirlit yfir beiðnir, gögn, hraða etc. á síðum:

Í tilefni þess að Apple hafa tilkynnt næstu útgáfu af Mac OS X, 10.6 "Snow Leopard," linka ég her yfir á þetta myndband. Þetta eru óneitanlega glæsileg dýr. Minna mig heilmikið á stóra útgáfu af kettinum mínum, henni Aþenu.

Mig langar til þess að vekja athygli á skrifum Jonathans Wolff, stjórnmálaheimspekings, í Guardian. Þetta eru stórskemmtilegir pistlar um allan andskotann.

Ég var að enda við að lesa skýrslu í Economist um menntamál í Finnlandi og Svíþjóð, en þessar tvær þjóðir, ólíkt Íslendingum, standa sig mjög vel í menntun barna.

Finnland hefur staðið sig einstaklega vel undanfarna áratugi, og það má vist rekja til góðra kennara, en kennarar í grunnskólum Finnlands eru upp til hópa með það sem samsvarar mastersmenntun. Síðan kemst ekki hver sem er í kennaranámið. Mér fannst eftirfarandi hreint út sagt ótrúlegt:

Matti Meri, a professor of pedagogy, tells me that the root of the Finnish education system's success is its extraordinary ability to attract the very best young people into teaching: only around 10% of applicants are accepted for teacher training.

Jahá, einungis 10% af umsækjendum -- elítan -- kemst í kennaranám. Hlutum er ekki beinlínis þannig háttað á Skerinu, þar sem kennsla í grunnskólum og menntaskólum er illa borguð og laðar upp til hópa ekki að sér hæfasta og besta fólkið sökum lakra launakjöra (þótt auðvitað starfi þar mikið af góðu og færu fólki).

Ég var mörg ár í íslenska grunnskólakerfinu. Í retróspekt þá var það hreint út sagt agalegt. Kannski væri sniðugt að reyna að koma menntamálum á Íslandi í lag í stað þess að byggja olíuvinnslustöðvar á Vestfjörðum?

Vá, þetta var ekki til þegar ég var krakki.

Nei, sko, enginn annar en Militas Corvus í fréttunum í kvöld að ræða um olíuverð...

Ég fékk loksins bréf frá Edinborgarháskóla í dag, þar sem mér var sagt að ég hefði hlotið "Teaching Scholarship Award" fyrir áframhaldandi doktorsnám. Ég á eftir að komast að því nákvæmlega hversu mikill peningur þetta er, en þetta ætti að vera nóg til þess að ná vel upp í skólagjöld í þrjú ár, og felur í sér að ég muni kenna í kringum 3 klst. á viku.

Ég mun þurfa að hugsa málið mjög vandlega, þar sem þetta er a.m.k. þriggja ára commitment, og Skerið kallar óneitanlega á mig...

Þetta verk er ástæðan af hverju Bach er einfaldlega maðurinn. Ég þyrfti að fá mér sembal.

Það er ekki til betri tónlist til þess að lesa 18du aldar heimspeki við.

Strákar, við erum þvílíkt að klúðra hlutunum hérna á Norðurlöndunum. Við verðum komnir í skúringar, hjúkrun og grunnskólakennslu eftir 1-2 kynslóðir ef við tökum okkur ekki á. ;)

Ég er nýlega búinn að vera að horfa á þá frábæru bresku þætti House of Cards, með Ian Richardson í aðalhlutverki, en hann lék einmitt stórt hlutverk í annari brilljant breskri þáttaröð: Tinker, Tailor, Soldier, Spy.

Það rann upp fyrir mér í miðjum þætti að Ian Richardson er svolítið líkur honum Bertrand Russell:

Samkvæmt Mentat tölfræðimekanismanum þá er þetta nákvæmlega þúsundasta færslan frá því að fyrsta, afskaplega frumstæða útgáfan af Mentat fór upp á netið á slóðinni sveinbjorn.vefsyn.is þann 12. október árið 2003.

Þetta eru samtals 146484 orð, eða að meðaltali 146 orð í hverri færslu.

Síðustu sakleysingjarnir -- hversu langt ætli líði þar til við kynnum þeim fyrir helstu gjöfum vesturlanda -- neysluhyggju og níhilisma?

Langar einhverjum að telja rökvillurnar hans Bills O'Reilly í þessu stutta viðtali? Þetta virðast vera "all the usual suspects."

Þessi Bill O'Reilly er frægur fyrir að vaða yfir fólk og króa það út í horni í þættinum sínum, en í þessu viðtali tekur Colbert hann O'Reilly gjörsamlega í bakaríið.

Ég er þessa dagana að svitna yfir mastersritgerðinni fyrir gráðuna mína hérna í Edinborg: 12 þúsund orð þarf hún að vera. Ég las einhvers staðar að Bertrand Russell skrifaði að meðaltali 3 þúsund orð á dag yfir 70 ára tímabil eða svo. Handritin af verkum hans sýndu að hann gerði fáar sem engar leiðréttingar á þeim texta sem hann skrifaði. Heilu bækurnar runnu bara út úr honum. Ég er ekki svona heppinn. Ég prísa mig sælan ef ég næ að skrifa þúsund góð orð á einum degi af erfiðisvinnu.

Ég er mjög sáttur við lífið eins og stendur. Ég var nefnilega að fá miða á tónleika með uppáhalds tónlistarmanninum mínum, honum Tom Waits, sem spilar í Edinborg þann 28. júlí.

Waits spilar mjög sjaldan í Evrópu, og því mikil lukka að ná miða, en þeir seldust upp leifturhratt. Þeir miðar sem ég keypti fengust aðeins með miklum erfiðum, og eftir töluverðan tíma af frústreruðum neteyðublaðsútfyllingum og lyftutónlist -- frekar Sovésk upplfun. Ég prísa mig þó sælan að hafa reddað mér miða á 75 pund, en gangur mála var býsna svartur um tíma.

Smá Jútjúbun...

Ég var að hlusta á kvöldfréttir Ríkissjónvarpsins núna áðan, og mér til mikillar undrunar og gleði heyrði ég engan annan en Gunnar Hrafn nokkurn Jónsson tala þar um lendingu geimfarsins Fönix á plánetunni Mars. Helvítis merðinum hafði ljást það að segja mér að hann hefði fengið starf hjá RÚV. Skamm.

Óþýðanleg orð

Eins og sumir vita, þá starfa ég í hjáverkum sem þýðandi, og þýði þá aðallega úr íslensku yfir á ensku. Í kjölfar þessarar atvinnu minnar hef ég komist að því að það eru a.m.k. tvö íslensk orð sem ómögulegt er að þýða almennilega yfir ensku. Fyrra orðið er lýsingarorðið frekur og einnig nafnorðið sem af því er komið, frekja. Gott orð, og gagnlegt þegar maður er að bíða eftir Dominos pítsunni sinni í íslenskri "biðröð." Það er því miður ekkert eitt orð á ensku sem nær fullkomnlega merkingunni. Veforðabókin ordabok.is kom með eftirfarandi tillögur:

Ekkert af þessum orðum dugir. Til þess að þýða það þarf maður að vinna sig einhvern veginn í kringum það og koma merkingunni til skila með samhengi.

Hitt orðið sem ég hef í huga er með öllu ómögulegt að þýða yfir á ensku. Ég á hér við orðið hallærislegt. Sökum svokallaðrar "menningar" samtíma okkar -- og sérstaklega Júróvisjón söngvakeppninnar -- hefur þetta orð reynst mér eitt hið gagnlegasta í íslensku. Ég nota það mikið, en því miður er ekkert eitt enskt orð sem nær merkingunni almennilega. Enn og aftur eru þýðingarnar á ordabok.is ófullnægjandi:

Uppástungur?

Þetta er eitt það allra heimskulegasta sem ég hef lengi séð:

Ég skil alveg að þeir hafi hagsmuni bændastéttarinnar í huga, en að gerast svo svívirðilegir að halda því fram að "skortur á samkeppni" geri það "fráleitt ... að opna fyrir frekari innflutning" sökum hagsmuna "neytenda" er í alla staði hlægilegt.

Ég vil benda notendum Mentat á að nú er hægt að bæta við breytunum COMMENTDNS, COMMENTIP, COMMENTAGENT og skemmtilegast af öllu, COMMENTLOCATION (sem birtir borg og land), í Comment Format stillingunni í Mentat Configuration Panel. Þetta birtir viðkomandi upplýsingar við sérhvert comment að því gefnu að maður sé loggaður inn í kerfið.

Sjá t.d. hvernig comment líta út á þessum vef þegar ég er loggaður inn í Mentat:

Hann Doddi var svo góður að benda mér á að nýleg færsla mín um júrókrata hefði verið birt í Viðskiptablaðinu.

Ég er í sjálfu sér ekkert mótfallinn því að hún hafi verið birt í þessu blaði, en mér finnst þó lélegt að fréttamiðlar hafi ekki samband við höfunda efnis sem þeir taka af vefsíðum, og fái heimild til þess að birta það áður en þetta er sent í prentun. Ég er ekki með höfundaréttarlögin á hreinu, en ég geri ráð fyrir að bloggfærslur séu verndaðar af höfundarétti eins og önnur hugverk manna. Gæti ég höfðað mál?

Ég veit að það eru alls kyns svokallaðar Fair Use klásur sem gilda t.a.m. með tilvitnanir og annað. Geta þeir falið sig í skjóli þess?

Hvernig sem lagaleg staða mín varðandi höfundarétt á efninu á þessari síðu kann að vera, þá finnst mér það vera lágmarkskurteisi að biðja um leyfi fyrir birtingu, sérstaklega þegar ég, höfundur umrædds efnis, bið sérstaklega um það á vefsíðu minni og vísa í viðkomandi skilaboð í HTML META-tagi á hverri einustu síðu þessa vefs.

<link rel="copyright" href="/about">

<meta name="copyright" content="© 1997-2008 Sveinbjorn Thordarson>

Ég veit að alls konar fjölmiðlar, þ.á.m. DV, gerðu það grimmt um tíma að birta færslur af íslenskum bloggum. Væntanlega hefur það verið ódýrara heldur en að fá jafnvel undanrennu blaðamannastéttarinnar til þess að framleiða texta. Arnaldur lenti t.d. í því að DV birti nöldrið hans um Google-rankið sitt miðað við hinn frægari Indriðason án þess að spyrja kóng né prest.

Birting efnis eftir mann sjálfan í skítasorpriti á borð við DV er auðvitað eins konar "character assasination" eða "defamation by association." Er það sem maður skellir á síðuna sína virkilega undir miskunn óprúttinna blaðamanna komið?

Það væri gaman að fá að vita hver sé staða manns í þessum málum. Ef til vill geta einhverjir af þeim skítugu lögfræðingum sem lesa þessa síðu frætt mig um það?

Lenti í sama helvítis veseninu á leiðinni heim frá Kraká. Fyrst fann check-in daman mig ekki skráðan í flugið, og síðan ætluðu þeir ekki að hleypa mér inn í flugvélina þegar farþegar voru kallaðir um borð. Ég þurfti að halda langan fyrirlestur um bókstafinn Þ og hvernig nútíma tölvukerfi ættu oft í vandræðum með hann.

Það er alveg skandall hversu léleg ýmis bókunarkerfi á netinu eru hvað varðar sérstafi í nöfnum. Maður hefði haldið að fyrirtæki með viðskiptavini víðs vegar um heiminn sæju sér hag í að tryggja þægilegt aðgengi fyrir þá sem hafa sérkennileg nöfn. En það virðist ekki vera. Ég hef oft lent í því að reyna að panta mér eitthvað á netinu, og lent í vandræðum með að greiða með kreditkorti. Ef ég set inn "Sveinbjörn Þórðarson" sem nafn, þá fæ ég villumeldinu um "Illegal characters in field" eða eitthvað álíka. Setji ég inn "Sveinbjorn Thordarson", anglíseruðu útgáfuna af nafninu mínu, þá fæ ég villu um að kreditkortið sé ekki skráð á þetta nafn.

Það er síðan mjög pirrandi -- og bætir ekki úr málum -- að anglíseraða útgáfan af nafninu mínu í vegabréfinu mínu er "Sveinbjoern Thordarson", þar sem ö-ið verður að "oe". Mér hefur alltaf þótt þetta bæði asnalegt og ljótt, og nota því alltaf o en ekki oe í stað ö. Þetta leiðir líka stundum til vandræða á flugvöllum.

Ég ætti að breyta nafninu mínu í John Doe. Þá get ég allavega flogið milli landa án þess að vera áreittur af ignórant flugvallastarfsfólki.

Ég er í Kraká sem stendur. Já, í Póllandi. Og ég er hundfúll yfir því að heita Sveinbjörn Þórðarson. Ég var vist skráður sem Sveinbjoern Oroarson sem flugfarþegi, þökk sé asnalega kerfi EasyJet, og hafandi keypt minn miða sem Sveinbjorn Thordarson, og með vegabréf á þá vegu, lenti ég í vandræðum á flugvellinum.

Eitt sem er alveg sláandi við Pólland er að stúlkurnar hérna eru mun myndarlegri heldur en í Skotlandi. Það sést strax. Held að það sé frekar sökum ljótleika Skota heldur en fegurð Pólverja. Ég er alveg að stunda nám í röngu landi.

Mér finnst öll umræða á Íslandi um landbúnaðarmál vera fyrirlitleg. Allt kjöt kostar astrónómískar upphæðir, en enginn virðist vilja gera það sem er klárlega skynsamlegt og nauðsynlegt: leggja af alla verndartolla og niðurgreiðslur til bænda, og gera landbúnað algjörlega frjálsan.

Fyndnast af öllu er þegar fólk byrjar að tala um hversu góðar íslenskar landbúnaðarvörur séu, og að þetta réttlæti reglugerðirnar og skattpínuna. Sumar vörur eru vissulega mjög fínar, en á Íslandi er ómögulegt að kaupa góða skinku eða góðan ost. Íslenskt kjöt þykir mér almennt ekkert betra en það sem ég fæ á 50% lægra verði hérna í Bretlandi. Meintir yfirburðir íslensks landbúnaðar eru kjaftæði -- sumar vörur eru góðar, aðrar vondar, flestar hvorki né. En jafnvel þótt íslenskar landbúnaðarafurðir væru með eindæmum góðar, þá er það í sjálfu sér engin réttlæting á núverandi fyrirkomulagi. Mönnum ætti að vera frjálst að kaupa ódýrt drasl ef þeim svo sýnist.

Þeir sem vilja vernda landbúnaðinn íslenska ættu að hætta að tala undir rós og viðurkenna að þeir vilja hann verndaðan af rómantískum hugsjónaástæðum -- eldgamla ísafold, Jón Sigurðsson, íslenska sauðkindin og Bólu-Hjálmar, "hlíðin er fögur" , m.ö.o. tötrum aumkunarverðrar 19du aldar þjóðernishreyfingar sem á enga samleið með nútímaíslendingnum -- en ekki af praktískum ástæðum á borð við að bæta gæði landbúnaðarafurða og færa landanum einungis fínasta matinn á borðið.

Ef menn láta stjórnmálahugmyndir sínar stjórnast af þjóðernisrembingi og rómantískri hugsjón um anakróníska og hverfandi atvinnugrein sem tilheyrir samfélagsgerð sem er (blessunarlega) dauð, -- gott og vel, þeir um það. En þeir geta þá að minnsta kosti verið hreinskilnir og sagt það sem þeir meina beint út í stað þess að fela sig á bak við orðræðu sem samanstendur af bulli og lygum.

Ég hef orðið var við það að mikil umræða er í gangi þessa dagana um Ísland og ESB. Ég er sjálfur mótfallinn inngöngu, af ýmsum ástæðum. Ég nenni ekki að greina frá þeim öllum sem stendur. Hins vegar verður mér hugsað aftur til árs míns í LSE 2006-2007.

Það vill svo til að ég á núna tvo vini sem starfa fyrir Evrópubandalagið í Brussel sem júrókratar, annar þeirra Belgi en hinn Austurríkismaður. Báðum kynntist ég við LSE, en þar lögðu þeir stund á mastersgráðu í svokölluðum European Studies. Í gegnum kunningskap minn við þessa menn fékk ég tækifæri til þess að kynnast námsefni evrópufræðinnar, ræða við prospektíva júrókrata um ESB og umgangast mikið af "evrópuklíkunni" svokölluðu við skólann, en LSE dælir út heilum helling af Brussels-mannafla á ári hverju. Reynsla mín af þessu var ekki mjög hughreystandi.

Það má margt slæmt segja um lókal skriffinskubatterí einstakra þjóðríkja -- að þau skipi að miklu leyti bæði vinir ráðamanna og undanrenna vinnuaflsins sem frjálsi markaðurinn hafnar. Evrópubatteríið er eilítið öðruvísi -- þar nær elítisminn nýjum hápunkti úrkynjunar. Franskir, þýskir og belgískir sérskólar nær einungis opnir þeim auðugu eða sértengdu þjálfa fjöldan allan af fólki sem skipar ráðastöður í Brussel. Slíkt gengur gjarnan í ættir, en mikið af evrópufræðinemum eru einmitt synir júrókrata. Feður þeirra tryggja þeim inngöngu í rétt nám, og síðan inn í réttar stöður hjá ESB.

Eitt og sér er þetta e.t.v. ekki svo alvarlegt, en svipað viðgengst í flestum ríkjum. Það sem hræddi mig þó var agalegi forræðishyggjuhugsunarhátturinn hjá þessu fólki. Ríkjandi viðhorfið virtist vera að skítugur, ómenntaður almúginn vissi ekki hvað væri honum fyrir bestu. Einungis sérmenntuð ESB-elíta væri fær um ákvarðanatökur í efnahags- og stjórnmálum. Og þegar ég gagnrýndi ESB harðlega fyrir að vera ólýðræðislegt, þá fékk ég yfirleitt svör þess efnis að lýðræði væri ofmetið. Mér var síðan margoft sagt að það væri bara "tímaspursmál" þar til Ísland væri knúið til þess að ganga í ESB. Menn virtust halda að ESB væri eins og marxíski heimssósíalisminn -- sögulega óhjákvæmilegur, hví streitast á móti hinu óumflýjanlega?. Á þeim tíma hugsaði ég með mér að það væri þó heldur skárra að lúta boðum vanfærra, láglaunaðra og geðvondra ríkisstarfsmanna heima á Skerinu heldur en þessari Evrópuelítu, með sín forræðisgildi og pan-evrópsku stórveldisdraumsýn.

Þetta er auðvitað bara anekdóta. Það má vel vera að reynsla mín sé anómalía og að hlutum sé ekki svona háttað alls staðar. Eflaust er til mikið af góðu, færu og sanngjörnu fólki sem starfar á vegum ESB. En þessi elítumenning vakti mikinn óhug hjá mér, og er ein af ástæðunum af hverju ég er mótfallinn inngöngu Íslands í ESB.

Fyrir nokkrum mánuðum keypti ég The Decline and Fall of the Roman Empire eftir Edward Gibbon, í sex glæsilegum harðkiljubindum. Gibbon var 18du aldar upplýsingarmaður, og oft sagður fyrsti nútímasagnfræðingurinn sökum þess að hann notaðist nær einungis við frumheimildir. Ég hef verið að vinna mér leið gegnum fyrstu bindin, og hef komist á þá skoðun að Gibbon sé sennilega einn frábærasti stílisti enskrar tungu sem ég hef nokkru sinni lesið. Maður getur opnað hvaða bindi sem er á hvaða blaðsíðu sem er, og lesið þar glæsilegan og stórfenglegan prósa. Smá dæmi að neðan, en þarna er Gibbon að fjalla um hlutverk kristninnar í falli Rómarveldis:

As the happiness of a future life is the great object of religion, we may hear without surprise or scandal that the introduction, or at least the abuse of Christianity, had some influence on the decline and fall of the Roman empire. The clergy successfully preached the doctrines of patience and pusillanimity; the active virtues of society were discouraged; and the last remains of military spirit were buried in the cloister: a large portion of public and private wealth was consecrated to the specious demands of charity and devotion; and the soldiers' pay was lavished on the useless multitudes of both sexes who could only plead the merits of abstinence and chastity. Faith, zeal, curiosity, and more earthly passions of malice and ambition, kindled the flame of theological discord; the church, and even the state, were distracted by religious factions, whose conflicts were sometimes bloody and always implacable; the attention of the emperors was diverted from camps to synods; the Roman world was oppressed by a new species of tyranny; and the persecuted sects became the secret enemies of their country. Yet party-spirit, however pernicious or absurd, is a principle of union as well as of dissension. The bishops, from eighteen hundred pulpits, inculcated the duty of passive obedience to a lawful and orthodox sovereign; their frequent assemblies and perpetual correspondence maintained the communion of distant churches; and the benevolent temper of the Gospel was strengthened, though confirmed, by the spiritual alliance of the Catholics. The sacred indolence of the monks was devoutly embraced by a servile and effeminate age; but if superstition had not afforded a decent retreat, the same vices would have tempted the unworthy Romans to desert, from baser motives, the standard of the republic. Religious precepts are easily obeyed which indulge and sanctify the natural inclinations of their votaries; but the pure and genuine influence of Christianity may be traced in its beneficial, though imperfect, effects on the barbarian proselytes of the North. If the decline of the Roman empire was hastened by the conversion of Constantine, his victorious religion broke the violence of the fall, and mollified the ferocious temper of the conquerors.

Eins og glöggir lesendur kunna e.t.v. að hafa tekið eftir, þá er kominn nýr fídus í kommentakerfið á þessari síðu, með stækkandi myndum af þeim sem skrifa komment. Ég er með myndir af flestum í mjög lágri upplausn, og það scale-ast illa. Þeir sem vilja fá inn nýja mynd af sér í hærri gæðum geta sent mér mynd sem viðhengi í tölvupósti á netfangið mitt:

Hlutfallslegt verðlag á áfengi og tóbaki 2006.

Ég var að ljúka við að lesa L'homme machine eftir franska heimspekinginn og lækninn Julien Offray de La Mettrie, sem tók hugmynd Descartes um að dýr væru í raun eins konar kjöt-vélmenni og yfirfærði hana yfir á menn. Mér þótti eftirfarandi frásögn afar merkileg, en þarna er La Mettrie að koma með gögn til stuðnings þeirri tilgátu sinni að líkami og sál séu í raun eitt og hið sama vélræna fyrirbærið:

A drunken soldier cut off with one stroke of his sabre an Indian rooster's head. The animal remained standing, then walked, and ran: happening to run against a wall, it turned around, beats its wings still running, and finally fell down. As it lay on the ground, all the muscles of this rooster kept on moving. That is what I saw myself, and almost the same phenomena can easily be observed in kittens or puppies with their heads cut off. [áherslur mínar]

Já, það er bara þannig. Mikið rosalega hlýtur maður að hafa þurft að vera kaldlyndur til þess að stunda heimspeki á 18du öld.

Thomas Carlyle is said to have once been dining with a businessman who tired of Carlyle's loquacity and turned to him with the reproach, "Ideas, Mr. Carlyle, ideas, nothing but ideas!" Carlyle replied, "There was once a man called Rousseau who wrote a book containing nothing but ideas. The second edition was bound in the skins of those who laughed at the first."

Brilljant.

Af hverju erum við ekki að veiða þá?

Although fin whales are considered endangered on a worldwide basis, that is not the case in Icelandic waters. Their numbers in the ocean around the island have grown to a stable level. The Fin Whale population in the North Atlantic was estimated to be 23,000 in 2001, and the estimated population of Minke Whales in the North Atlantic in 2001 was said to be around 67,000 in the North Atlantic central stock region, with 44,000 in Icelandic waters. According to the Icelandic Marine Research Institute, the taking of up to 150 Fin Whales and up to 400 Minke Whales a year in the Icelandic resources jurisdiction is sustainable. The Icelandic government has allowed the taking of 9 Fin Whales (6% of the number approved by the institute) and 30 Minke Whales (7.5%) until the end of August 2007.

Þetta ætti að vera erfiðara:

Liberalism was the political theory of the modern age, partly because it was a response to circumstances of diversity in world-views that arose in the early modern period with the Reformation and the Wars of Religion, and partly because it was a version of the animating project of modernity, which was the Enlightenment project -- 'the project' as Alasdair MacIntyre summarizes it 'of an independent, rational justification of morality'. The diversity of world-views which gave rise to the liberal project in early modern times is with us now; but the Enlightenment project which informed and sustained liberalism is now a dead letter. It lingers on in academic debates about realism in ethics and in the philosophy of science but -- except in the United States, where along with an equally atavistic Christianity it continues to pervade public culture -- is virtually extinct; and, if there remain philosophers wedded to that Enlightenment project, they are few and unimportant in the larger scheme of things, since philosophy itself is now a culturally marginal activity. The intellectual foundations of the Enlightenment project have fallen away; but liberal theory, for the most part, proceeds as if nothing has happened. -- John Gray, 'Liberalism' (1994)

Djöfull var Elizabeth Anscombe heimsk tæfa mikið fífl. Hvernig getur nokkur manneskja sem hefur hlotið analýtíska heimspekimenntun skrifað svona djöfulsins þvælu. Ef hún væri enn lifandi, þá myndi ég senda henni tölvupóst og segja henni að skammast sín fyrir rökvillurnar, þröngsýnina og trúarþvæluna. Eflaust áhrifum Wittgenstein að þakka...

Þið sem eruð með vef hýstan á arakkis eruð væntanlega með .sytes.net undirlén, sem fæst ókeypis gegnum No-IP. Ég hef undanfarið verið að hugleiða að kaupa TLD lén fyrir arakkis proper, þannig að menn geti fengið almennilegt -- og flottari -- undirlén sem ekki þarf að uppfæra reglulega gegnum No-IP. Því miður eru lénin arakkis.net, arakkis.org, arakkis.com öll tekin. Ég hef verið að hugleiða lénið arakkisnet.org eða e-ð álíka, en ég er spenntur fyrir því að heyra aðrar tillögur. Anyone?

Jæja, við getum kysst Mastersritgerðina bless: Ég er farinn að spila Dark Castle 3 -- nýbúið að gefa út Dark Castle, í uppfærðri mynd, fyrir Mac OS X, með öllum gömlu borðunum plús nýjum. Leikurinn kom fyrst út fyrir 22 árum, og er ekkert minna ávanabindandi í dag heldur en þegar ég var lítill krakki. Ah, the joy...

Einhver sem getur þetta allt?

Ég var að lesa afar góða og mikilvæga bók: Enlightenment's Wake eftir John Gray, sem er prófessor við fyrrum skólann minn, LSE. Mæli eindregið með henni fyrir þá sem einhvern áhuga hafa á stjórnspeki samtímans.

Þekkir einhver lagið? Var að pikka þetta upp um daginn.

Ég var að fara í gegnum gamlar skrár á tölvunni minni, sumar þeirra frá því í kringum 1996-1997 sem hafa fylgt mér öll þessi ár, og þá gjarnan í einhverju hrikalega gömlu Word sniði. Innan um gamlar jarðfræði- og íslenskuritgerðir úr menntaskóla, og uppköst af gömlum heimasíðum í atrocious HTML sniði rakst ég á nótur fyrir píanóverk sem ég samdi sem unglingur og hafði alveg steingleymt. Ég prentaði þær út sem snöggvast, fór niður í skóla og spilaði þær inn á upptöku, sem þið getið heyrt hér:

Þetta er auðvitað voða einfalt, en það kom mér samt á óvart hvað þetta er annars ágætis stef.

Í tölvuleiknum Civilization IV, þá leyfir uppfinningin "Communism" manni að skipta yfir í "State Property" stillinguna sem Economy Civic. State Property stillingin leiðir til minni viðhaldskostnaðar á borgum, og borgir fá +1 í mat fyrir hvern reit með Farm. Þetta er alveg fáránlegt. Ríkisrekni landbúnaður Sovétríkjanna var algjör disaster -- svo óskilvirkur að fólk var sveltandi áratugum saman, og Sovétmenn þurftu að kaupa korn af Bandaríkjunum til þess að brauðfæða íbúana.

Ég loggaði mig inn á Amazon í dag til að panta mér bækur, og þá sá ég eins og oft áður skilaboðin "We Have Recommendations For You, Sveinbjorn!". Ég smellti á hlekkinn, og hvað ætli hafi komið upp?

Ég veit ekki hvaða kaupvenjur mínar hafa fengið associative gagnagrunnsuppflettingar Amazon til þess að reikna það út að ég hefði áhuga á kommúnistaávarpi Marx og Engels....ætti ég að vera ánægður?

Mikið rosalega er tónlist Ríkarðs Wagner óviðjafnanlega glæsileg. Ekki vottur af hreina, tæra, agaða rasjónalisma átjándu aldar, einungis hrá, brútal mýþísk orka rómantíkurinnar.

Kannski er ég að stúdera ranga öld?

Fyrir nokkrum árum rakst ég á hið frábæra lag "Werner von Braun" eftir Tom Lehrer. Nú hefur mér tekist að pikka það upp á gítar, og presentera það hér í mínum flutningi ;)

Werner von Braun

"Gather round while I sing you of Werner von Braun,
a man whose allegience 
is ruled by expedience.
Call him a Nazi, he won't even frown.
"Hah, Nazi, schmazi" says Werner von Braun.
Don't say that he's hypocritical.
Say rather that he's apolitical.
"Once ze rockets are up, who cares where zay come down?
Zat's not my department" says Werner von Braun.
Some have harsh words for this man of renown,
but some say our attitude
should be one of gratitude, 
like the widows and cripples in old London Town,
who owe their large pensions to Werner von Braun.
You too may be a big hero,
once you've learnt to count backwards to zero.
"In English und German I know how to count down,
und I'm learning Chinese" says Werner von Braun

Kominn aftur til Skotlands, og kem sennilega ekki aftur á Skerið fyrr en seint í sumar.

Ég er kominn heim á Skerið, verð hér fram til 3. apríl.

Hann Dolli sendi mér ímeil í dag og benti mér á að það er vist að koma út ný bók í O'Reilly tölvubókaseríunni:

Ég vaknaði upp í misanþrópísku skapi í dag, og varð hugsað til þess hversu merkilegt það er að mörgum sköpunarsinnum bjóði við þróunarkenningunni sökum þess að hún samræmist ekki mannlegri reisn. Þeir álíta það niðrandi að kenna manninn við apa.

Ég held að enginn sem hefur kynnt sér mannkynssöguna hafi neitt sérstaklega hátt álit á mannlegri reisn. Undanfarin sex þúsund ár hefur varla liðið sá dagur að mannfólkið sé ekki kerfisbundið að nauðga, drepa og pynta hvert annað í stórum stíl. Samræmist það mannlegri reisn?

Ef eitthvað er, þá ætti þetta lið að vera ánægt með apa-teóríuna. Af mannskepnunni að dæma, þá er hún frekar afkomandi hýenunnar eða bandormsins.

Meine Damen und Herren: Ég kem heim á Skerið í vikulanga heimsókn þann 27. mars - 3. apríl. Verð með íslenska gemsann eins og venjulega. Þar sem þetta er stutt heimsókn, vona ég að geta dottið í það með sem allra flestum -- Þar sem námslánin mín voru að detta inn, og það í pundum á núverandi gengi krónunnar, hef ég e.t.v. ráð á að kaupa nokkrar umferðir af nektari Heiðrúnar.

Á Íslandi er öll pólitík öfugsnúin: Sjálfstæðisflokkurinn er skipulagður og miðstýrður ("they all toe the party line"), Samfylkingin fylkist ekki saman um nokkurn skapaðan hlut, Framsóknarflokkurinn sækir síst af öllum fram á við, og Frjálslyndi flokkurinn vill ekki útlendinga. Orwell yrði stoltur.

Og svo ætlast íslenska lögreglan til þess að þeim sé sýnd virðing.

Enska tungan er merkilega sjálfri sér ósamkvæm. Menn sem leggja stund á fræði á borð við 'biology', 'sociology' og 'gynecology' bera starfsheitin 'biologist', 'sociologist' og 'gynecologist'. En ef maður leggur stund á guðfræði, 'theology', þá er maður 'theologian'. Og hlutirnir verða enn verri. Heimspekingur er 'philosopher', en læri menn guðspeki - 'theosophy' - þá eru þeir ekki 'theosopher', heldur 'theosophist'.

Að fjarlægja Garfield úr Garfield skettsjum breytir þeim í kvalarfulla existensjalistíska agóníu Jóns.

"Java is to computer languages what English is to spoken languages....clunky but totally acceptable to people that don't know any better." -- Anonymous

"Saying that Java is nice because it works on all operating systems is like saying that anal sex is nice because it works on all genders." -- Alanna

Mjög fyndið. Ég var nýbúinn að pósta link yfir á hefðbundna rökræðutækni þegar mér var bent á eftirfarandi fréttabút úr þættinum Kompás. Þetta er skýrasta og rosalegasta dæmið sem ég hef séð um argumentum ad Hitlerum:

Fyrir tæplega ári síðan skrifaði ég færslu um hversu mikið mbl.is vefurinn sökkar frá sjónarhóli lean, mean, parsimonious, efficiency-obsessed vefforritara, og benti á að vefurinn notar 103 HTTP beiðnir við það eitt að hlaða forsíðuna.

Síðan þá hefur vefurinn verið uppfærður, útlitinu breytt og eitthvað hreinsað til í þessu rugli, en helvítið er enn 87 HTTP beiðnir. 87 beiðnir er alveg sjúklega mikið. Forsíðan á sveinbjorn.org er yfirleitt á bilinu 7-10 HTTP beiðnir. Vefurinn hans Árna er langt frá því að vera parsimonious eða bare-bones -- þar er sífellt mikið af myndum og tenging yfir í Flickr banner og alls kyns annað glingur. Samt er sá vefur ekki nema 28 HTTP beiðnir. Yahoo portal vefurinn er pakkaður af alls kyns drasli: 34 beiðnir. BBC vefurinn er 28 beiðnir.

Hvað er eiginlega að hjá gaurunum sem smíða mbl.is? Þeir ættu að skammast sín.

Þetta er hrikalega fyndið.

Ein mesta bylting sem átt hefur sér stað í netheimum undanfarin ár er án efa tilkoma Flash video á vefum á borð við YouTube. Vídeó á netinu komst einhvern veginn aldrei almennilega af stað fyrir YouTube sökum þess að alls kyns lokaðir staðlar á borð við QuickTime, Windows Media og RealMedia börðust um markaðinn. Opni Flash-staðallinn keyrir á öllum helstu vöfrum, á öllum helstu stýrikerfum, og krefst ekki að menn sæki aukabúnað í vafrann sinn. Þetta var það sem þurfti til þess að koma hlutunum í gang. Í dag á hreyfimyndefni mikla hlutdeild í almennri vefnotkun. Það er því gott að lesa að YouTube er að fara að bjóða upp á myndefni í hærri gæðum.

Ég vil vekja athygli á TinyMCE viðbótinni við Mentat, sem gerir öll text fields að What-You-See-Is-What-You-Get HTML editor.  Þetta kann að reynast þeim vel sem finnst þægilegt að komast hjá því að skrifa eigin HTML.  Það er hægt að kveikja á TinyMCE viðbótinni í Configuration Panel í Mentat Admin viðmótinu.  TinyMCE virkar í Firefox, IE6+ og Safari 3+.

Skarphéðinn mælti: "Eg heiti Skarphéðinn og er þér skuldlaust að velja mér hæðiyrði, saklausum manni. Hefir mig aldrei það hent að eg hafi kúgað föður minn og barist við hann sem þú gerðir við þinn föður. Hefir þú og lítt riðið til alþingis eða starfað í þingdeildum og mun þér kringra að hafa ljósverk að búi þínu að Öxará í fásinninu. Er þér og nær að stanga úr tönnum þér rassgarnarendann merarinnar er þú ást áður en þú riðir til þings og sá smalamaður þinn og undraðist hann er þú gerðir slíka fúlmennsku."

Og svo segir fólk að tímarnir breytist...

Eins og sumir lesendur mínir vita, þá hef ég verið að kenna sjálfum mér á gítar undanfarna mánuði, með það eitt fyrir markmið að geta flutt eftirfarandi lag:

Philosopher's Drinking Song

Immanuel Kant was a real pissant
     who was very rarely stable.
Heidegger, Heidegger was a boozy beggar
     who could drink you under the table.
David Hume could out consume
     Georg Wilhelm Hegel,
And Wittgenstein was a beery swine
     who was just as sloshed as Schlegel.

There's nothing Nietzsche couldn't teach ya
    'bout the raisin' of the wrist.
Socrates himself was permanently pissed.

John Stuart Mill, of his own free will,
    after half a pint of shandy was particularly ill.
Plato, they say, could stick it away,
     'alf a crate of whiskey every day!
Aristotle, Aristotle was a bugger for the bottle,
     and Hobbes was fond of his Dram.
And Rene Descartes was a drunken fart:
     "I drink, therefore I am."

Yes, Socrates himself is particularly missed;
A lovely little thinker, but a bugger when he's pissed.

Þegar ég sat í strætó fyrr í dag, eftir langan og erfiðan dag af að rýna í 18du aldar heimspekitexta, var augum mínum gotið að auglýsingunum í vagninum, og ég fékk skemmtileg skilaboð um hvaða störf framtíðin ber í skauti sér:

Til þeirra með hýsingu á arakkis::

Jæja, arakkis er loksins kominn aftur í gott form. Hins vegar er vefþjónninn kominn á nýja IP tölu, þannig að þeir sem stýra sjálfir DNS færslunni fyrir vefinn sinn verða að uppfæra IP töluna fyrir lénið sitt sjálfir. Ég hef uppfært hjá öllum sem hafa látið mig hafa stjórn á lénunum. Nýja IP talan á arakkis er:

Ef þú hefur ekki hugmynd um hvað ég er að tala um, þá þarftu sennilega ekkert að hafa áhyggjur.

Nú fer að styttast í að seinni mastersgráðu minni lýkur. Ég hafði upphaflega hugsað mér að koma heim á Skerið að vinna í eitt ár áður en ég færi í doktorsnám, en mér hefur snúist hugur. Ég hef sótt um í doktorsnám hér í Edinborgarháskóla, og mun vera áfram í Edinborg í 3 ár í viðbót ef ég fæ almennilegan styrk frá skólanum.

Ég er býsna fær á enskri tungu og kann ágætlega við ensku sem tungumál. Hins vegar hefur mér alltaf fundist ensk ljóðlist upp til hópa ómerkileg og lítið spennandi. Ég las nýlega Essay on Man eftir Alexander Pope, sem er oft nefndur sem helsta ljóðskáld Breta á eftir Shakespeare og Tennyson. Sú lesning gerði ekkert til þess að breyta þessari skoðun minni. Tökum eftirfarandi erindi, sem er mjög frægt og þykir mikið meistarastykki:

Know, then, thyself, presume not God to scan;
The proper study of mankind is man.
Placed on this isthmus of a middle state,
A being darkly wise, and rudely great:
With too much knowledge for the sceptic side,
With too much weakness for the stoic's pride,
He hangs between; in doubt to act, or rest;
In doubt to deem himself a god, or beast;
In doubt his mind or body to prefer;
Born but to die, and reasoning but to err;
Alike in ignorance, his reason such,
Whether he thinks too little, or too much:
Chaos of thought and passion, all confused;
Still by himself abused, or disabused;
Created half to rise, and half to fall;
Great lord of all things, yet a prey to all;
Sole judge of truth, in endless error hurled:
The glory, jest, and riddle of the world!

Ég verð nú bara að segja að mér finnst þetta langt frá því að vera eitthvað merkilegt. Mér finnst hljómbragurinn á þessu vera ómerkilegur, þótt efniviður ljóðsins sé áhugaverður.

Kannski ættu Englendingar að láta aðrar þjóðir um ljóðlistina og halda sig við það sem þeir gera vel: rita heimspeki.

Frá EtymOnline.com:

nacho
according to "The Dallas Morning News" [Oct. 22, 1995], named for restaurant cook Ignacio Anaya, who invented the dish in the Mexican border town of Piedras Negras in 1943.

Mörgum finnst Rain Dogs eða Swordfishtrombones (eða jafnvel Bone Machine) vera bestu Tom Waits diskarnir. Ég er þó á því að besti diskur hans Waits sé myrka og bölsýna meistarastykkið Blood Money, sem hann samdi fyrir Kaupmannahafnarpródúksjón á leikritinu Woyzeck eftir Georg Buchner.

Ég er eins og stendur í París. Fór í gær í Panþeón grafhvelfinguna og vottaði Rousseau, Voltaire og Condorcet virðingu mína. Ég myndi setja upp myndir ef arakkis væri ekki svona illa haldinn.

Talandi um Condorcet, ég var að lesa Esquisse d’un tableau historique des progrès de l’esprit humain í gær í enskri þýðingu, en það er frábærlega skemmtilegt verk -- alveg painfully bjartsýnt miðað við að það var skrifað af manni sem var eftirsóttur af ógnarstjórn Robespierre fyrir að vilja afnema þrælahald, mennta alþýðuna og gefa konum kosningarétt.

Ég horfði á kvikmyndina Atonement í gær. Þar er hin glæsilega Keira Knightley í aðalhlutverki. Myndin var fín, en það var eitt sem fór í taugarnar á mér gegnum alla myndina: reykingarnar.

Karakterinn sem Keira Knightley leikur reykir heilmikið gegnum myndina, en ungfrú Knightley reykir greinilega ekki sjálf. Fyrir vikið eru fullt af senum þar sem hún er sýnd að fá sér sígarettu, en púar út reyknum eins og 14 ára unglingastelpa að fá sér fyrstu sígarettuna. Alveg ótrúlega hallærislegt, og ekki sannfærandi fyrir neina áhorfendur sem reykja eða hafa einhvern tímann reykt. Ef góðir leikarar geta kreist út tár fyrir myndavélina, þá hljóta þeir að geta andað inn smá tóbaksreyk...

Ég sótti mér Office 2008 í fyrradag, sem er fyrsta native útgáfan af Office svítunni fyrir Intel Makka. Þetta er skref fram á við miðað við hrikalegu gömlu Office 2004, en samt sem áður algjört drasl.

Ég keyrði upp MS Word og fylgdist með vinnsluminnis- og örgjörvanotkun nýja forritsins. Við ræsingu -- áður en maður opnar svo mikið sem eitt einasta skjal -- notar Microsoft Word 2008 143 MB af vinnsluminni. Já, dömur mínar og herrar, það er 2008, og að keyra upp ritvinnsluforrit -- forrit til þess að vinna með texta -- notar upp u.þ.b. 500 sinnum meira vinnsluminni heldur en í vor herrans ári 1986. Ofan á þetta notar nýja Word um 0.5%-1% af state-of-the-art 2.4 Ghz Core Duo Intel örgjörva við það eitt að keyra í bakgrunninum.

Microsoft kann svo sannarlega að smíða hugbúnað. Af hverju smíða þeir ekki bara Office-andskotann í Java, "and be done with it..."

Það eru einhver vandamál með nettenginguna á arakkis, vefþjóninum sem hýsir þessa síðu. Fyrir vikið gæti síðan verið lengi að hlaðast, eða klikkað algjörlega á tímabilum.

Á meðan tengingin er í þessu ástandi er ekki hægt að uploada skjölum í gegnum Mentat.

Finn vonandi út úr þessu innan skamms.

Þegar ég segi fólki þessa dagana að ég sé í mastersnámi í sagnfræði, þá verður fólk stundum hissa og spyr mig hvort það sé ekkert vandamál að vera bara með bakgrunn í rökgreiningarheimspeki. Svarið, í stuttu máli, er já og nei.

Sú sagnfræði sem ég legg stund á hér í Edinborg er bæði almenn og mjög sérhæfð. Rannsóknarsvið mitt og helsta áhugamál er hugmyndasaga 18du aldarinnar, og þá sérstaklega stjórnspeki og siðspeki Upplýsingarheimspekinganna svokölluðu: Hume, Shaftesbury, Locke, Montesquieu, Pufendorf, La Mettrie, d'Holbach, Diderot, d'Alembert, Hutcheson, Voltaire o.fl. Ég rannsaka hvaða áhrif þessir menn höfðu á hugmyndaheim átjándu aldar, og hvaða hugsuðir höfðu áhrif á þá. Í þessum skilningi fæst ég í raun við heimspekisögu. Aftur á móti, þá er hugmyndasögudeildin hér í Edinborg undir miklum áhrifum frá hinum svokallaða Cambridge-skóla í hugmyndasögu, sem á rætur sínar að rekja til sagnfræðingsins Quentin Skinner. Cambridge-skólinn leggur áherslu á að rannsaka ekki heimspekilegar hugmyndir in vacuo, heldur rannsaka gaumgæfilega það sögulega umhverfi og tíðaranda sem höfundar þeirra bjuggu við. Í þessum skilningi, þá er öll evrópsk 17du og 18du aldar saga tengd rannsóknarefni mínu, en þó mismikið.

Menntun mín í rökgreiningarheimspeki kemur sér afskaplega vel í þessu námi. Við fyrstu sýn kann nútíma rökgreiningarheimspeki að virðast afskaplega fjarlæg heimspekisögunni, og það er e.t.v. satt. Hins vegar veitti menntun í rökgreiningarheimspeki mér mikilvæga þjálfun í að greina, vega og meta röksemdafærslur -- greina hvað er áróður og hvað eru rök, sjá hvernig skrefin í röksemdafærslum liggja -- m.ö.o. sjá beinagrindina bak við þau heimspekikerfi sem ég rannsaka. Þetta er afskaplega mikilvægur og gagnlegur hæfileiki, og ég verð var við að sumir samnemendur mínir, margir einungis menntaðir í sagnfræði, líða fyrir það að hafa ekki sömu þjálfun.

Hvað varðar skort á bakgrunni í sagnfræði -- um það get ég einungis sagt að áhugi minn á sögu og tómstundalestur á sagnfræðiverkum gegnum árin hefur reynst afar hjálpsamur, og ég tel mig ekki líða mikið fyrir það. Ég gæti þó trúað að námið sem ég er í gæti reynst erfitt þeim sem ekkert hafa kynnt sér mannkynssöguna utan menntaskólamenntunar.

Ég datt fram fyrir mig á hjólinu í gær og lenti á andlitinu á malbikið. Önnur framtönnin mín fór beint í gegnum neðri vörina á mér og mölbrotnaði á malbikinu, skiljandi eftir fjölmörg tannbrot inni í varaholdinu. Blóð spýttist út um allt. Ég dílaði mjög karlmannlega við þetta -- stóð á fætur, hrækti út úr mér tannbrotum og slímkekkjuðu blóði, hringdi í leigubíl til þess að taka mig á slysó og kveikti mér síðan í sígarettu.

Ég lít núna út eins og ég búi í Glasgow en ekki Edinborg.

Hins vegar hefur þessi annars leiðinlega upplifun leyft mér að kynnast náið breska heilbrigðiskerfinu -- og ég er mjög ánægður með það. Vissulega var einhver bið á bráðamóttökunni, en ég fékk mjög fína læknisaðstoð: brotin voru tínd úr holdinu, vörin á mér var saumuð saman og mér var afhent helling af pensillíni. Á leiðinni út stoppaði ég í afgreiðslunni til þess að borga, en þá starði móttökudaman á mig hissa og benti mér á að öll læknisþjónustan væri ókeypis. Eitthvað mættu þeir læra af þessu heima á Íslandi.

Ég fór síðan til tannlæknis í dag, og lét skella í mig nýrri framtönn, ofan á litla tannstubbinn sem eftir sat. Þetta tók um eina og hálfa klukkustund, og kostaði mig 11 þúsund krónur. Það er minna heldur en ég borga fyrir að fara í skoðun heima.

Bretarnir búa við góða læknisaðstoð. Ég veit ekki hvað þeir eru alltaf að væla.

Það var eitt sinn sá tími sem ég hafði gaman af því að rökræða við trúað fólk, ef þá bara til þess að æfa mig í rökræðu, en þessa dagana er ég alveg hættur að nenna því. Satt að segja skil ég ekki hvernig svona lið eins og þetta Vantrú fólk nennir því. Það eitt að mæta trúuðu fólki í rökræðu sýnir skoðunum þeirra virðingu sem þær eiga ekki skilið. Myndi maður eyða púðri í að rökræða tilvist jólasveinsins, eða ræða á alvarlegum heimspekilegum nótum við Alfred Rosenberg, hugmyndasmið nasista?

Sumar skoðanir eru bara svo fráleitar og barnalegar að þær eiga ekki einu sinni þá virðingu skilið að vera svarað með rökum. Slíkt gildir um trúarbrögð. Allir skynsamir menn sem hafa hugleitt málið af einhverri alvöru sjá að þetta er hlægileg vitleysa. Leyfið restinni að hafa ópíumið sitt í friði...

Kominn aftur til Skotlands. Hér er skítakuldi, bæði úti og inni, en þó gott að vera kominn burtu frá drykkjunni og ruglinu sem iðulega fylgir því að kíkja heim á Skerið.

Gleðilegt nýtt ár.

Ég flýg aftur út til Skotlands næsta fimmtudag, 10. janúar, þannig að tíminn er naumur fyrir þá sem vilja hitta mig áður en ég fer.